A Trip to the Mountains – Wycieczka w góry

Wreszcie nadszedł weekend, a rodzina Kowalskich była gotowa na długo planowaną wycieczkę w góry. Tata Marek pakował samochód, a mama Ewa sprawdzała mapę w telefonie. Ich dzieci, ośmioletnia Zosia i dziesięcioletni Piotrek, już się kłóciły o to, kto będzie siedział na przednim siedzeniu.

Dzień dobry wszystkim! Czy wszyscy są gotowi? zapytał Marek, zamykając bagażnik samochodu. Dzieci wybiegły z domu z małymi plecakami. Ewa przyniosła dużą torbę termiczną z napojami i kanapkami na podróż.

Czy już tam jesteśmy? zapytała Zosia zaledwie po dziesięciu minutach jazdy. Ewa uśmiechnęła się i powiedziała: Jedziemy dopiero od dziesięciu minut, kochanie. Góry są cztery godziny stąd. Piotrek zaczął liczyć krowy, które widział przez okno, żeby się czymś zająć.

Zatrzymali się na stacji benzynowej po dwóch godzinach. Piotrek chciał kupić batonik czekoladowy, a Zosia poprosiła o butelkę soku pomarańczowego. Marek kupił sobie kawę, a Ewa rozprostowała nogi. Wszyscy byli szczęśliwi, że mogli się trochę poruszać po tak długim siedzeniu.

Kiedy wreszcie dotarli do górskiej wsi, widok był piękny. Zielone wzgórza rozciągały się jak okiem sięgnąć, a przez miasteczko płynęła mała rzeka. Rodzina zameldowała się w hotelu, tradycyjnym drewnianym budynku z czerwonym dachem.

Po krótkim odpoczynku w pokoju, poszli zwiedzać miasteczko. Główna ulica miała wiele małych sklepów z lokalnymi produktami. Ewa od razu zainteresowała się sklepem z ręcznie robionymi wełnianymi swetrami. Marek i dzieci woleli oglądać pamiątki na zewnątrz.

Przepraszam, ile kosztuje ten sweter? zapytała Ewa swoim najlepszym polskim. Ekspedientka uśmiechnęła się i powiedziała: Ten kosztuje trzysta złotych, pani. Jest zrobiony z czystej górskiej wełny. Ewa zastanowiła się przez chwilę, ale w końcu postanowiła go kupić. To był specjalny prezent dla siebie.

Później poszli do lokalnego supermarketu, żeby kupić jedzenie na pikniki. Piotrek pomagał tacie wybierać świeże owoce. Zosia znalazła kubeczek truskawkowego jogurtu, który bardzo chciała. Marek kupił też ser, chleb i wędliny na prostą kolację.

Po południu rodzina poszła grać w minigolf niedaleko rzeki. Tor miał osiemnaście dołków i piękne drewniane dekoracje. Piotrek był w tym bardzo dobry i skończył z tylko trzydziestoma dwoma uderzeniami. Zosia potrzebowała czterdziestu pięciu, ale świetnie się bawiła, próbując wrzucić piłeczkę do małych otworów.

To było niesamowite, tato! powiedział Piotrek. Pobiegłem mój rekord osobisty! Marek był dumny z syna. Świetnie, mistrzu! powiedział, dając mu piątkę. Nawet mama Ewa spróbowała kilku dołków, ale nie była tak utalentowana jak jej dzieci.

Na kolację postanowili wypróbować tradycyjną restaurację, którą poleciła recepcjonistka w ich hotelu. Nazywała się U Starca, co po angielsku oznacza U Starca. Budynek był bardzo stary, z grubymi kamiennymi ścianami i dużym kominkiem.

Dobry wieczór. Czy mają państwo stolik dla czterech osób? zapytała Ewa, gdy weszli. Kelner skinął głową i zaprowadził ich do stolika przy oknie. Dzieci były podekscytowane, widząc menu z obrazkami wszystkich dań.

Poproszę pstrąga z ziemniakami, powiedział Piotrek. A na starters wezmę zupę grzybową, dodała Ewa. Marek zamówił golonkę z kapustą kiszona, którą kelner bardzo polecał. Zosia, jako wegetarianka, wybrała placki ziemniaczane z grzybami.

Jedzenie dotarło po około dwudziestu minutach. Wszystko wspaniale pachniało. Porcje były duże i sycące. Piotrek od razu zaczął jeść swoją rybę, która była idealnie grillowana. Ewa delektowała się swoją zupą, która była kremowa i pełna leśnych grzybów.

To jest najlepsza kolacja w całym roku! powiedziała Zosia z pełnymi ustami. Jej tata się zaśmiał i przypomniał jej, żeby jadła porządnie. Ewa kroiła swoją golonkę, która była tak miękka, że odchodziła od kości. Wszyscy zgodzili się, że jedzenie było wyjątkowe.

Przepraszam, czy moglibyśmy prosić o rachunek? zapytał Marek, gdy skończyli jeść. Kelner przyniósł małą drewnianą deskę z rachunkiem w skórzanej teczce. Całość wyniosła sto osiemdziesiąt złotych, co uznali za rozsądne za tak dobre jedzenie.

Dziękujemy za wspaniały wieczór, powiedziała Ewa do kelnera, gdy wychodzili. To była ich najlepsza kolacja od dawna. Kelner się uśmiechnął i powiedział: Mamy nadzieję, że zobaczymy państwa ponownie. Góry są piękne w każdym sezonie.

W drodze powrotnej do hotelu dzieci były bardzo zmęczone, ale bardzo szczęśliwe. Rozmawiały o swoich ulubionych częściach dnia. Piotrekowi najbardziej podobał się minigolf. Zosia powiedziała, że kolacja była lepsza niż wszystko, co kiedykolwiek jadła. Marek i Ewa byli szczęśliwi, że dzieci tak bardzo cieszyły się z wycieczki.

Jutro pójdziemy na wycieczkę górską, powiedziała Ewa, gdy kładła Zosię do łóżka. Mała dziewczynka uśmiechnęła się i zasnęła prawie natychmiast. Piotrek poczytał kilka minut książkę, zanim zgasił światło. Marek i Ewa siedzieli na balkonie, pijąc herbatę i oglądając gwiazdy na jasnym górskim niebie.

To był idealny pierwszy dzień ich górskiej przygody. Rodzina już nie mogła się doczekać następnego dnia, kiedy to zwiedzą szlaki turystyczne i odwiedzą lokalny targ. Góry miały tak wiele do zaoferowania, a oni mieli cały czas na wspólne cieszenie się tym.

Dobranoc, dzieci, powiedział Marek cicho. Dobranoc, odpowiedziały dwa sennne głosy z sąsiedniego pokoju. Ewa zamknęła drzwi balkonowe i uśmiechnęła się do męża. To jest dokładnie to, czego potrzebowaliśmy, powiedziała. Marek skinął głową i zgasił światła. Jutro przyniesie nowe przygody w pięknych górach.

Kiedy spali, górski wiatr delikatnie wiał przez drzewa na zewnątrz. Rzeka nadal spokojnie płynęła przez dolinę. A gdzieś w oddali górska sowa wołała w cichą noc. Rodzina Kowalskich dobrze odpoczywała, śniąc o całej zabawie, jaką będą mieli w nadchodzących dniach.

Następnego ranka słońce wstało nad górskimi szczytami, malując je na złoto. Ptaki śpiewały w ogrodzie hotelu. To miał być kolejny piękny dzień w górach, a rodzina nie mogła się doczekać rozpoczęcia nowej przygody.

Czy jesteś obudzony? zawołała Ewa z kuchni, gdzie przygotowywała śniadanie. Zapach świeżej kawy i ciepłego chleba wypełnił pokój hotelowy. Piotrek był pierwszy, który wyskoczył z łóżka. Jego siostra Zosia podążyła kilka minut później, pocierając oczy i wciąż w piżamie.

Dzień dobry, śpiochy! powiedział Marek, który był już ubrany i gotowy na dzień. Dobrze spaliście? Dzieci pokiwały głowami i podbiegły do okna, żeby popatrzeć na góry. Szczyty były wciąż pokryte odrobiną śniegu z nocy, co sprawiało, że wyglądały jeszcze piękniej.

Po dużym śniadaniu z jajkami, serem i świeżymi pomidorami, rodzina założyła buty trekkingowe i wyruszyła na górski szlak. Ewa przygotowała plecak z butelkami wody, owocami i apteczką. Marek niósł mapę, którą dał im właściciel hotelu poprzedniego wieczoru.

Spójrz, mamo! krzyknęła Zosia. Jest wiewiórka! Mała rude wiewiórka siedziała na gałęzi, patrząc na nich ciekawymi oczami. Piotrek próbował zrobić zdjęcie telefonem, ale wiewiórka uciekła, zanim zdążył nacisnąć przycisk. Wszyscy się zaśmiali i kontynuowali spacer.

Po dwóch godzinach spaceru dotarli do małej górskiej chatki, gdzie mogli odpocząć i kupić napoje. Chatka była zrobiona z drewna i miała taras z wspaniałymi widokami na dolinę poniżej. Zamówili lemoniadę i szarlotkę, która była świeżo upieczona przez starszą panią, która prowadziła chatkę.

To jest życie, powiedział Marek, wygodnie siedząc na drewnianej ławce. Dzieci biegały po trawie, podczas gdy Ewa robiła zdjęcia pięknego krajobrazu. Lekki wiatr wiał z gór, czyniąc ciepłe popołudnie jeszcze przyjemniejszym.

Rodzina została przy górskiej chatce przez kolejną godzinę, zanim rozpoczęła spacer z powrotem do wsi. Kiedy dotarli do hotelu, wszyscy byli zmęczeni, ale zadowoleni z udanego dnia wędrówki. Jutro odwiedzą górski targ, który był słynny z lokalnych rękodzieł i świeżych produktów.

Kiedy zasypiali tej nocy, rodzina Kowalskich wiedziała, że stworzyli wspaniałe wspomnienia, które pozostaną na całe życie. Góry dały im spokój, przygodę i co najważniejsze, czas spędzony razem jako rodzina. Już planowali powrót w przyszłym roku, może na dłuższy pobyt.